Konferanskoltuk olarak bu yazımızda “Tayfun blok 4 menzili ne kadar” konusunu masaya yatırıyoruz. Keyifli okumalar!
Küba Devrimi Ne Zaman Bitti? İçimde Kalan Bir Hikâyenin İzleri
Bazı sorular var ki, cevabını öğrenince kapanmıyor. İçinde bir şeyleri daha da açıyor. “Küba devrimi ne zaman bitti?” sorusu da benim için böyle bir şeydi. İlk duyduğumda tarih kitabındaki bir bilgi gibi duruyordu. Ama zamanla, kendi iç dünyamda başka bir şeye dönüştü.
Kayseri’de yaşıyorum. 25 yaşındayım. Günlük tutmayı bırakmadım hiç. Bazen defterin sayfaları dolup taşarken bile yazmaya devam ederim, çünkü bazı duygular sadece yazınca nefes alıyor gibi hissediyorum. O gün de öyle bir gündü.
Bir Akşamüstü ve Sessiz Bir Çöküş Hissi
O günü çok net hatırlıyorum. Akşamüstüydü. Kayseri’de hava sertti, rüzgâr insanın yüzüne çarpıp geçiyordu. Evden çıkmıştım, yürüyordum. Elimde telefon, bir şeyler okuyordum. Küba ile ilgili bir yazıydı. Tam o sırada o cümleye denk geldim: “Küba devrimi ne zaman bitti?”
Durup kaldım. Gerçekten durdum. İnsan bazen yürürken bile zihninde bir şey çarpar ve beden onu takip edemez. Ben de öyle oldum.
Kendi kendime sordum: Bir devrim “bitti” mi gerçekten? Yoksa sadece şekil mi değiştirdi?
O an içimde garip bir hayal kırıklığı oluştu. Sanki uzun süredir inandığım bir şeyin net bir sonu yokmuş gibi. Ve bu belirsizlik beni rahatsız etti.
Defterime Yazdığım İlk Cümle
Eve döndüğümde defterimi açtım. Sayfanın üstüne sadece şunu yazdım:
“Küba devrimi ne zaman bitti bilmiyorum ama içimde bir şey o soruyla birlikte çöktü.”
Sonra durdum. Kalem elimde kaldı. Dışarıdan bakınca basit bir tarih sorusu gibi duran şey, içimde neden bu kadar yankı yapıyordu?
Belki de mesele Küba değildi. Belki de mesele, “bir şeylerin gerçekten bitip bitmediğini” anlamaya çalışmamdı.
Devrim Bir Tarih mi, Bir His mi?
O gün internette daha fazla şey okudum. Fidel Castro’nun yükselişi, 1959’daki devrim, sonra gelen yıllar… Ama en çok aklımda kalan şey tarihsel bilgiler değil, bir duyguydu: süreklilik hissi.
“Küba devrimi ne zaman bitti?” sorusuna net bir tarih ararken, aslında net bir cevap olmadığını fark ettim. Çünkü bazı tarihsel süreçler bir gün bitmez. Yavaş yavaş değişir, dönüşür, başka bir şeye evrilir.
Bunu anlamak içimde tuhaf bir boşluk yarattı. Çünkü ben her şeyin net olmasını isteyen biriyim. Başlangıç ve bitiş… Arada kalan gri alanlar beni yoruyor.
Bir Otobüs Yolculuğu ve Başka İnsanlar
Ertesi gün otobüste giderken etrafı izledim. İnsanlar kendi hayatlarının içinde kaybolmuş gibiydi. Kimse Küba’yı düşünmüyordu. Kimse devrimlerin bitip bitmediğini sormuyordu.
Ama ben düşünüyordum.
Yanımda oturan yaşlı bir amca, elindeki poşeti sıkıca tutuyordu. Karşısında genç bir kadın kulaklıkla müzik dinliyordu. Herkes kendi dünyasındaydı. Ben ise içimde tek bir soruyu taşıyordum: Küba devrimi ne zaman bitti?
O an fark ettim ki bazı sorular insanı yalnızlaştırıyor. Çünkü herkesin gündelik hayatı akarken, sen zihninde başka bir zaman çizgisine gidiyorsun.
Umut ile Hayal Kırıklığı Arasında
Bir süre sonra kendimi garip bir yerde buldum. Ne tam umut vardı içimde, ne de tam hayal kırıklığı.
Küba devrimi üzerine okuduklarım, bana bir şeyin “tamamen bitmesinin” ne kadar zor olduğunu gösterdi. Ama aynı zamanda, başlangıçtaki o büyük enerjinin zamanla nasıl değiştiğini de gördüm.
İçimde şu duygu büyüdü: “Belki de hiçbir şey gerçekten bitmiyor. Sadece farklı bir forma geçiyor.”
Ama bunu kabullenmek kolay olmadı. Çünkü insan netlik ister. Ben de istedim.
Kayseri’de Bir Gece ve İç Sesim
Gece olduğunda Kayseri daha sessiz olur. O sessizlik bazen insanın iç sesini büyütür. O gece de öyle oldu.
Yatağa uzandım ama uyuyamadım. Tavana bakarken aklımdan aynı soru geçip duruyordu: Küba devrimi ne zaman bitti?
Sonra kendime dürüst oldum. Aslında bu soru sadece tarih öğrenme isteği değildi. Ben kendi hayatımda da bazı şeylerin ne zaman bittiğini anlamaya çalışıyordum.
Bir dostluk… Bir hayal… Bir dönem…
Hepsinin net bir bitişi yoktu. Sadece uzaklaşmalar vardı. Sessiz kopuşlar.
Ve bu düşünce beni hem üzdü hem de garip bir şekilde rahatlattı.
Kendime Yazdığım Son Not
Defterimi tekrar açtım o gece. Şunu yazdım:
“Belki de Küba devrimi bitmedi. Belki de ben, bitişleri yanlış yerlerde arıyorum.”
Bu cümleyi yazarken içimde bir şey kırılmadı ama yumuşadı. Sanki sert bir düğüm çözülür gibi.
Sonradan Anladığım Şey
Zaman geçti. Ama o soru bende kaldı. Küba devrimi ne zaman bitti diye sormak, artık sadece bir tarih arayışı değildi.
Bu soru bana şunu öğretti: Bazı süreçlerin bitişi yoktur. Sadece dönüşümü vardır. Ve insan, o dönüşümü bazen kayıp sanır.
Ben de kendi hayatımda bunu çok sık yapıyordum. Bir şey değiştiğinde, onun bittiğini sanıyordum. Oysa belki de sadece başka bir şeye dönüşüyordu.
İçimde Kalan Soru
Benzer Bir Yazı: Sindirim süresi ne kadardır ?
Şimdi geriye dönüp baktığımda, o gün Kayseri sokaklarında yürürken hissettiğim şey daha net. O soru beni bir ülkeye değil, kendime götürdü.
“Küba devrimi ne zaman bitti?” sorusu, aslında içimdeki bitişleri anlamaya çalışmanın bir yoluydu.
Ve belki de en zor şey, bazı şeylerin gerçekten bitmediğini kabul etmekti.